وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ

كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ

Σαρπηδὼν δʼ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων

πολλάκι μιν ξείνισσεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος

Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν

pavamaana svaadhya\H

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

לְ֭מַעַן אַחַ֣י וְרֵעָ֑י אֲדַבְּרָה־ נָּ֖א שָׁל֣וֹם בָּֽךְ׃

לַגֵּרְשֻׁנִּ֖י לַעְדָּ֥ן וְשִׁמְעִֽי׃

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος

λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δʼ ἦν· ἐννέα δέ σφεας

καί μʼ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

וּפִגְרֵיכֶ֖ם אַתֶּ֑ם יִפְּל֖וּ בַּמִּדְבָּ֥ר הַזֶּֽה׃

asya piitvaa madaanaaM devo devasyaujasaa

Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

לֶאְסֹ֣ר מַלְכֵיהֶ֣ם בְּזִקִּ֑ים וְ֝נִכְבְּדֵיהֶ֗ם בְּכַבְלֵ֥י בַרְזֶֽל׃

סֹ֣בּוּ צִ֭יּוֹן וְהַקִּיפ֑וּהָ סִ֝פְר֗וּ מִגְדָּלֶֽיהָ׃

πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν