καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν,

אִם־ אֶ֭רְעַב לֹא־ אֹ֣מַר לָ֑ךְ כִּי־ לִ֥י תֵ֝בֵ֗ל וּמְלֹאָֽהּ׃

וַיַּ֧עַשׂ הַמֶּ֛לֶךְ כִּסֵּא־ שֵׁ֖ן גָּד֑וֹל וַיְצַפֵּ֖הוּ זָהָ֥ב מוּפָֽז׃

χαλκῷ δηϊόων· κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα·

וַיִּסְע֖וּ מִמֹּסֵר֑וֹת וַֽיַּחֲנ֖וּ בִּבְנֵ֥י יַעֲקָֽן׃

וַאֲנִ֣י תָמִ֣יד עִמָּ֑ךְ אָ֝חַ֗זְתָּ בְּיַד־ יְמִינִֽי׃

ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν. αὐτὰρ Ἀπόλλων

eSa devo vipanyubhiH pavamaana RtaayubhiH

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι

Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν,

Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς

גַּם־ ה֖וּא עָוֺ֣ן פְּלִילִ֑י כִּֽי־ כִחַ֖שְׁתִּי לָאֵ֣ל מִמָּֽעַל׃

ὡς νῦν ἐν πεδίῳ ἐξ ἵππων ῥεῖα κυβιστᾷ.