كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ

οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς κἀγὼ σὲ ἠλέησα;

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

אֲשֶׁר־ חֲכָמִ֥ים יַגִּ֑ידוּ וְלֹ֥א כִֽ֝חֲד֗וּ מֵאֲבוֹתָֽם׃

χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κʼ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις

I speak as to wise men; judge ye what I say.

חָנֵּ֣נִי אֱלֹהִ֣ים כְּחַסְדֶּ֑ךָ כְּרֹ֥ב רַ֝חֲמֶ֗יךָ מְחֵ֣ה פְשָׁעָֽי׃

Πείσανδρος δʼ ἰθὺς Μενελάου κυδαλίμοιο

ko ha kasminn asi shritaH

καύματος ἐξ ἀνέμοιο δυσαέος ὀρνυμένοιο,

εἰ δʼ ὅ γʼ ἀνὴρ ὅν φημι δαΐφρων Τυδέος υἱὸς

gaaya gaayatram ukthya\m

עֵינַ֣יִם הָ֭יִיתִי לַֽעִוֵּ֑ר וְרַגְלַ֖יִם לַפִּסֵּ֣חַ אָֽנִי׃

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην,

στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς

εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν,

Φηγεὺς Ἰδαῖός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

וַֽיְהִ֖י בַּלַּ֣יְלָה הַה֑וּא וַיְהִי֙ דְּבַר־ אֱלֹהִ֔ים אֶל־ נָתָ֖ן לֵאמֹֽר׃