أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا

يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ

וַיַּכּ֞וּ בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ בַּפְּלִשְׁתִּ֔ים מִמִּכְמָ֖שׂ אַיָּלֹ֑נָה וַיָּ֥עַף הָעָ֖ם מְאֹֽד׃

Δαρδανίων αὖτʼ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο

וַיִּ֥פֶן אַחֲרָ֖יו וַיִּרְאֵ֑נִי וַיִּקְרָ֣א אֵלָ֔י וָאֹמַ֖ר הִנֵּֽנִי׃

ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι

χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

ὡς δὴ τοῦδʼ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει,

νῦν δʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ

οὐδʼ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη

taa vaam adya havaamahe havyebhir vaajiniivasuu

καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν.

וּ֭בְדַעַת חֲדָרִ֣ים יִמָּלְא֑וּ כָּל־ ה֖וֹן יָקָ֣ר וְנָעִֽים׃

ἰῷ ἀπὸ νευρῆς βεβλημένον. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

γαῖαν ὀδὰξ εἷλον πρὶν Ἴλιον εἰσαφικέσθαι.

πάντα τάδʼ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.

ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής,

ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι

ἔσκεν ὑφηνίοχος· τὼ δʼ ἄμφω γαῖαν ἐδύτην.

tayaa no hinuhii ratham