مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ

إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا

فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ

אִם־ בָּנֶ֥יךָ חָֽטְאוּ־ ל֑וֹ וַֽ֝יְשַׁלְּחֵ֗ם בְּיַד־ פִּשְׁעָֽם׃

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους

ἀλλʼ ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν;

ἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχεʼ ἔκειτο·

maa no mRcaa ripuuNaaM vRjinaanaam aviSyavaH

אָדָ֣ם בְּ֭לִיַּעַל אִ֣ישׁ אָ֑וֶן ה֝וֹלֵ֗ךְ עִקְּשׁ֥וּת פֶּֽה׃

ἦ ῥʼ, Ἀχιλεὺς δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παρʼ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι

ajaa anyasya vahnayo harii anyasya sambhRtaa

וַיַּ֤עַל דָּוִיד֙ בִּדְבַר־ גָּ֔ד אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃

נָחַ֣לְתִּי עֵדְוֺתֶ֣יךָ לְעוֹלָ֑ם כִּֽי־ שְׂשׂ֖וֹן לִבִּ֣י הֵֽמָּה׃