فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ

οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται.

וְיִתְאָ֣ו הַמֶּ֣לֶךְ יָפְיֵ֑ךְ כִּי־ ה֥וּא אֲ֝דֹנַ֗יִךְ וְהִשְׁתַּֽחֲוִי־ לֽוֹ׃

הַחֲזֵ֣ק מָגֵ֣ן וְצִנָּ֑ה וְ֝ק֗וּמָה בְּעֶזְרָתִֽי׃

χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε

מָע֣וֹז לַ֭תֹּם דֶּ֣רֶךְ יְהוָ֑ה וּ֝מְחִתָּ֗ה לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃

Πηλεΐδης δʼ ἀπόρουσεν ὅσον τʼ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή,

πολλὰ δʼ ὑπʼ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλʼ αἰζηῶν·

μυρομένω δʼ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων,

χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν

νῆας ἀνὰ γλαφυράς· δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν

ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

yujo vaajaaya ghRSvaye

Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

caarur Rtaaya piitaye

οἶνον δʼ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν