μηρὼ πληξάμενος Πατροκλῆα προσέειπεν·

τοὔνεκά οἱ τὸν δῶκε χαριζόμενος βασιλῆϊ.

tad vaaM ceti pra viirya\m

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·

כִּֽי־ שָֽׂבְעָ֣ה בְרָע֣וֹת נַפְשִׁ֑י וְ֝חַיַּ֗י לִשְׁא֥וֹל הִגִּֽיעוּ׃

τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

καγχαλόων, ταχέες δὲ πόδες φέρον· αἶψα δʼ ἔπειτα

ὣς εἰπὼν ἔτρεψεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως

ὅσσον δʼ ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν

πῶς δὴ ἔγωγʼ, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη,

Δεῖμός τʼ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα,

יְהוּדָה֙ וּבִנְיָמִ֔ן וּֽשְׁמַֽעְיָ֖ה וְיִרְמְיָֽה׃

οἵ τʼ ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος,

φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ

יַדְרֵ֣ךְ עֲ֭נָוִים בַּמִּשְׁפָּ֑ט וִֽילַמֵּ֖ד עֲנָוִ֣ים דַּרְכּֽוֹ׃

παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·