الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

yasyemaaH pradisho yasya baahuu kasmai devaaya haviSaa vidhema

ἀμφοτέρω κτεῖναι, σὺ δὲ τούσδε μὲν ὠκέας ἵππους

Ἕκτορι δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν ἐν κονίῃσι.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל בְּרוּכִ֥ים אַתֶּ֖ם לַֽיהוָ֑ה כִּ֥י חֲמַלְתֶּ֖ם עָלָֽי׃

πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος

οὐδέ ποτʼ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ

ἆ δείλʼ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

ἐν δʼ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν

χραισμεῖν· ἀλλʼ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι,

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּמִּ֛יתִי לַעֲשׂ֥וֹת לָהֶ֖ם אֽ͏ֶעֱשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃

τεύχεʼ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;

πῇ δὴ συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια βήσεται ἥμιν;

βλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτʼ ἐπέεσσι.

וַיָּב֕וֹא עַ֖ד לִפְנֵ֣י שַֽׁעַר־ הַמֶּ֑לֶךְ כִּ֣י אֵ֥ין לָב֛וֹא אֶל־ שַׁ֥עַר הַמֶּ֖לֶךְ בִּלְב֥וּשׁ שָֽׂק׃

ἕλκος ἔχων· καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

λίσσετʼ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα

וְלֹ֖א שָׁמֵ֑עוּ כִּ֛י אִֽם־ כְּמִשְׁפָּטָ֥ם הָֽרִאשׁ֖וֹן הֵ֥ם עֹשִֽׂים׃