ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·

ὣς μεμαὼς Τρώεσσι μίγη κρατερὸς Διομήδης.

And my spirit hath rejoiced in God my Saviour.

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι,

πέτρη τʼ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει,

בַּיהוָ֣ה בָּגָ֔דוּ כִּֽי־ בָנִ֥ים זָרִ֖ים יָלָ֑דוּ עַתָּ֛ה יֹאכְלֵ֥ם חֹ֖דֶשׁ אֶת־ חֶלְקֵיהֶֽם׃

νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων,

τὸν δʼ εὗρʼ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας

εἴρυσε λὰξ προσβάς, τὸν δʼ ὕπτιον ὦσʼ ἀπὸ δουρός.

yo vaaM sumnaaya tuSTavad vasuuyaad daanunas patii

οἳ δʼ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας

vi manyoH sharma yacha variiyo yavayaa vadham

אַ֣ף אִם־ יָ֭בִין מִפְרְשֵׂי־ עָ֑ב תְּ֝שֻׁא֗וֹת סֻכָּֽתֽוֹ׃

לֹא־ תַסְגִּ֥יר עֶ֖בֶד אֶל־ אֲדֹנָ֑יו אֲשֶׁר־ יִנָּצֵ֥ל אֵלֶ֖יךָ מֵעִ֥ם אֲדֹנָֽיו׃

וְאָרַ֣ח לְ֭חֶבְרָה עִם־ פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן וְ֝לָלֶ֗כֶת עִם־ אַנְשֵׁי־ רֶֽשַׁע׃

χωόμενος ὅ τʼ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο

τὸν δʼ ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν,

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·

ἄμφω πεινάοντε μέγα φρονέοντε μάχεσθον·

imaam ma indra suSTutiM juSasva pra su maam ava

καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο συνελάλουν αὐτῷ, οἵτινες ἦσαν Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας,

jyotir yad ahne akRNod ulokam praavan manuM dasyave kar abhiikam