يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,

וַיִּמְלֹ֨ךְ שְׁלֹמֹ֧ה בִֽירוּשָׁלַ֛͏ִם עַל־ כָּל־ יִשְׂרָאֵ֖ל אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה׃

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

taam anu tvaa naviiyasiiM niyutaM raaya iimahe

פַּלְגֵי־ מַ֭יִם יָרְד֣וּ עֵינָ֑י עַ֝֗ל לֹא־ שָׁמְר֥וּ תוֹרָתֶֽךָ׃

ἔσσεται ἦμαρ ὅτʼ ἄν ποτʼ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ

τὼ δʼ ἄρα καὶ δοιώ περ ἐόντʼ ἀπὸ πάντας ὄλεσσαν.

ἔσσεται ἦμαρ ὅτʼ ἄν ποτʼ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ

αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν

σκαιῇ ἔγχος ἔχων· ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον

כִּֽי־ יוֹדֵ֣עַ יְ֭הוָה דֶּ֣רֶךְ צַדִּיקִ֑ים וְדֶ֖רֶךְ רְשָׁעִ֣ים תֹּאבֵֽד׃

divaM suparNo gatvaaya somaM vajriNa aabharat

ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι· ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι.

υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων,

ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,

ἢ ἐπὶ δεξιόφιν παντὸς στρατοῦ, ἦ ἀνὰ μέσσους,

The king of Jerusalem, one; the king of Hebron, one;