أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ

Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τʼ Ὀλοοσσόνα λευκήν,

shumbhamaana Rtaayubhir mRjyamaano gabhastyoH

dhenuM ca vishvadohasam iSaM ca vishvabhojasam

וּבְנֵ֣י שִׁמְעִ֔י יַ֣חַת זִינָ֔א וִיע֖וּשׁ וּבְרִיעָ֑ה אֵ֥לֶּה בְנֵי־ שִׁמְעִ֖י אַרְבָּעָֽה׃

puniiSe vaam arakSasam maniiSaaM somam indraaya varuNaaya juhvat

ἀλλʼ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελʼ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν

ל֗וּ שָׁק֣וֹל יִשָּׁקֵ֣ל כַּעְשִׂ֑י והיתי וְ֝הַוָּתִ֗י בְּֽמֹאזְנַ֥יִם יִשְׂאוּ־ יָֽחַד׃

וַיִּרְחַ֥ץ פָּנָ֖יו וַיֵּצֵ֑א וַיִּ֨תְאַפַּ֔ק וַיֹּ֖אמֶר שִׂ֥ימוּ לָֽחֶם׃

ἀνδρῶν ὅς κʼ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

vaayav aa yaahi darshateme somaa araMkRtaaH

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπʼ οὐρανοῦ ἀστερόεντος

aa yad duvasyaad duvase na kaarur asmaa ~n cakre maanyasya medhaa

וַיֵּ֖צֵא־ נֹ֑חַ וּבָנָ֛יו וְאִשְׁתּ֥וֹ וּנְשֵֽׁי־ בָנָ֖יו אִתּֽוֹ׃

adRshram asya ketavo vi rashmayo janaaM+ anu

וַיִּקַּ֞ח עֲשָׂרָ֧ה אֲנָשִׁ֛ים מִזִּקְנֵ֥י הָעִ֖יר וַיֹּ֣אמֶר שְׁבוּ־ פֹ֑ה וַיֵּשֵֽׁבוּ׃

ὡς δʼ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν

vi vajreNa pariSado jaghaanaayann aapo .ayanam ichamaanaaH

sa vishvaa daashuSe vasu somo divyaani paarthivaa

indrash ca yaatho adhvaram

κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης,

בְּצִדְקָתִ֣י הֶ֭חֱזַקְתִּי וְלֹ֣א אַרְפֶּ֑הָ לֹֽא־ יֶחֱרַ֥ף לְ֝בָבִ֗י מִיָּמָֽי׃