مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا

الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ

لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ

ἀλλʼ ἀναχασσάμενος κάλει ἐνθάδε πάντας ἀρίστους·

aa na indo shatagvinaM rayiM gomantam ashvinam

yas taatRSaaNa ubhayaaya janmane mayaH kRNoSi praya aa ca suuraye

ἕζεσθαι· πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς

ἐλθόντʼ ἐξαπίνης ὅτʼ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

shravaH suuribhyo amRtaM vasutvanam

ashaasaM tvaa viduSii sasminn ahan na ma aashRNoH kim abhug vadaasi

anyo anyam anu gRbhNaaty enor apaam prasarge yad amandiSaataam

τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ

τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ

וְאָמְר֞וּ אֶל־ זִקְנֵ֣י עִיר֗וֹ בְּנֵ֤נוּ זֶה֙ סוֹרֵ֣ר וּמֹרֶ֔ה אֵינֶ֥נּוּ שֹׁמֵ֖עַ בְּקֹלֵ֑נוּ זוֹלֵ֖ל וְסֹבֵֽא׃

כְּאֵ֥שׁ תִּבְעַר־ יָ֑עַר וּ֝כְלֶהָבָ֗ה תְּלַהֵ֥ט הָרִֽים׃

כִּי־ אַ֭תָּה עָמָ֣ל תִּשְׁכָּ֑ח כְּמַ֖יִם עָבְר֣וּ תִזְכֹּֽר׃

כִּֽי־ הֶ֭חֱרַשְׁתִּי בָּ֣לוּ עֲצָמָ֑י בְּ֝שַׁאֲגָתִ֗י כָּל־ הַיּֽוֹם׃

tvad bhiyaa visha aayann asikniir asamanaa jahatiir bhojanaani

And he made his seven lamps, and his snuffers, and his snuffdishes, of pure gold.

ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς

וַיָּכִ֙ינוּ֙ אֶת־ הַמִּנְחָ֔ה עַד־ בּ֥וֹא יוֹסֵ֖ף בַּֽצָּהֳרָ֑יִם כִּ֣י שָֽׁמְע֔וּ כִּי־ שָׁ֖ם יֹ֥אכְלוּ לָֽחֶם׃

τὸν δὲ ἰδὼν ὁ γεραιὸς ἀπὸ θρόνου ὦρτο φαεινοῦ,

yo naarmaraM sahavasuM nihantave pRkSaaya ca daasaveshaaya caavahaH

But Hazael king of Syria oppressed Israel all the days of Jehoahaz.