الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَا أَنْ تُفَنِّدُونِ

οὔτέ τί με δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνος,

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες

לְ֭הַגִּיד כִּֽי־ יָשָׁ֣ר יְהוָ֑ה צ֝וּרִ֗י וְֽלֹא־ עלתה עַוְלָ֥תָה בּֽוֹ׃

וּמַאֲמַ֣ר אֶסְתֵּ֔ר קִיַּ֕ם דִּבְרֵ֥י הַפֻּרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְנִכְתָּ֖ב בַּסֵּֽפֶר׃

pari vaam ashvaa vapuSaH pataMgaa vayo vahantv aruSaa abhiike

yaam puuSan brahmacodaniim aaraam bibharSy aaghRNe

כִּ֤י אֵלֶ֨יךָ ׀ יְהֹוִ֣ה אֲדֹנָ֣י עֵינָ֑י בְּכָ֥ה חָ֝סִ֗יתִי אַל־ תְּעַ֥ר נַפְשִֽׁי׃

aapapruSii paarthivaany uru rajo antarikSam

ἣ δʼ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

οὐδʼ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ

τούς μοι Λαοθόη τέκετο κρείουσα γυναικῶν.

vayaM hotraabhir uta devahuutibhiH sasavaaMso manaamahe

לְחֵזִיר֙ שִׁבְעָ֣ה עָשָׂ֔ר לְהַפִּצֵּ֖ץ שְׁמוֹנָ֥ה עָשָֽׂר׃

כַּחֹ֤מֶץ ׀ לַשִּׁנַּ֗יִם וְכֶעָשָׁ֥ן לָעֵינָ֑יִם כֵּ֥ן הֶ֝עָצֵ֗ל לְשֹׁלְחָֽיו׃