يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا

لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ

ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα· θεοὶ δʼ ἐτέλειον ἐπαρὰς

καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς.

eSa va stomo maruta iyaM giir maandaaryasya maanyasya kaaroH

ὣς ἔχετʼ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

eSa va stomo maruta iyaM giir maandaaryasya maanyasya kaaroH

ἔμπης δʼ οὐκ ἐδάμασσα· θεός νύ τίς ἐστι κοτήεις.

ἔσσετʼ ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο.

וְגַם־ אָהֳלֵ֥י מִקְנֶ֖ה הִכּ֑וּ וַיִּשְׁבּ֨וּ צֹ֤אן לָרֹב֙ וּגְמַלִּ֔ים וַיָּשֻׁ֖בוּ יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

asmaakaasash ca suurayo vishvaa aashaas tariiSaNi

τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

eSa va stomo maruta iyaM giir maandaaryasya maanyasya kaaroH

ahann indro yathaa vide shiirSNaa -shiirSNopavaacyaH

אַךְ־ בְּצֶ֤לֶם ׀ יִֽתְהַלֶּךְ־ אִ֗ישׁ אַךְ־ הֶ֥בֶל יֶהֱמָ֑יוּן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽלֹא־ יֵדַ֥ע מִי־ אֹסְפָֽם׃

וַיִּתְגַּנֵּ֥ב הָעָ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לָב֣וֹא הָעִ֑יר כַּאֲשֶׁ֣ר יִתְגַּנֵּ֗ב הָעָם֙ הַנִּכְלָמִ֔ים בְּנוּסָ֖ם בַּמִּלְחָמָֽה׃

naahaM yaatuM sahasaa na dvayena RtaM sapaamy aruSasya vRSNaH

וְנָתַתָּ֥ה מֵהֽוֹדְךָ֖ עָלָ֑יו לְמַ֣עַן יִשְׁמְע֔וּ כָּל־ עֲדַ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

And the two disciples heard him speak, and they followed Jesus.

ato dharmaaNi dhaarayan

eSa va stomo maruta iyaM giir maandaaryasya maanyasya kaaroH

מַה־ דּוֹדֵ֣ךְ מִדּ֔וֹד הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים מַה־ דּוֹדֵ֣ךְ מִדּ֔וֹד שֶׁכָּ֖כָה הִשְׁבַּעְתָּֽנוּ׃