وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ

فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَا يَبْلَى

eved dhuur vRSNa uttaraa

τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δʼ ἀνδρὶ ἑκάστῳ

sa jaayamaanaH parame vyo\many aavir agnir abhavan maatarishvane

For all the day long have I been plagued, and chastened every morning.

εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν,

sahasraaNy asiSaasad gavaam RSis tvoto dasyave vRkaH

vacyante vaaM kakuhaaso juurNaayaam adhi viSTapi

וַיַּגֵּ֨ד יַעֲקֹ֜ב לְרָחֵ֗ל כִּ֣י אֲחִ֤י אָבִ֙יהָ֙ ה֔וּא וְכִ֥י בֶן־ רִבְקָ֖ה ה֑וּא וַתָּ֖רָץ וַתַּגֵּ֥ד לְאָבִֽיהָ׃

וְלֹ֤א אָֽמְר֨וּ ׀ הָעֹבְרִ֗ים בִּרְכַּֽת־ יְהוָ֥ה אֲלֵיכֶ֑ם בֵּרַ֥כְנוּ אֶ֝תְכֶ֗ם בְּשֵׁ֣ם יְהוָֽה׃

dvipac catuSpad asmaakaM sarvam astv anaaturam

indraM naama shrutyaM shaakinaM vaco yathaa

asmaakam adya marutaH sute sacaa vishve pibata kaaminaH

jaratiibhir oSadhiibhiH parNebhiH shakunaanaam

וְאִם־ מָאֵ֥ן אַתָּ֖ה לְשַׁלֵּ֑חַ הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֗י נֹגֵ֛ף אֶת־ כָּל־ גְּבוּלְךָ֖ בַּֽצְפַרְדְּעִֽים׃

τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,

וְגַם־ עֹלָ֨ה לָרֹ֜ב בְּחֶלְבֵ֧י הַשְּׁלָמִ֛ים וּבַנְּסָכִ֖ים לָעֹלָ֑ה וַתִּכּ֖וֹן עֲבוֹדַ֥ת בֵּית־ יְהוָֽה׃

vishve hi tvaa sajoSaso devaaso duutam akrata

וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ אֶת־ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־ מֹשֶֽׁה׃

אִם־ תָּשׁ֣וּב עַד־ שַׁ֭דַּי תִּבָּנֶ֑ה תַּרְחִ֥יק עַ֝וְלָ֗ה מֵאָהֳלֶֽךָ׃

שֵׁ֣ן רֹ֭עָה וְרֶ֣גֶל מוּעָ֑דֶת מִבְטָ֥ח בּ֝וֹגֵ֗ד בְּי֣וֹם צָרֽ͏ָה׃