ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا

أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنَا لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ

قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِنْ كُنَّا لَخَاطِئِينَ

וַיְצַ֣ו יְהוֹשֻׁ֔עַ אֶת־ הַכֹּהֲנִ֖ים לֵאמֹ֑ר עֲל֖וּ מִן־ הַיַּרְדֵּֽן׃

מִנִּשְׁמַת־ אֵ֥ל יִתֶּן־ קָ֑רַח וְרֹ֖חַב מַ֣יִם בְּמוּצָֽק׃

τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

לֵאמֹ֗ר לְךָ֗ אֶתֵּ֥ן אֶת־ אֶֽרֶץ־ כְּנָ֑עַן חֶ֝֗בֶל נַחֲלַתְכֶֽם׃

aa no ratnaani bibhrataav ashvinaa gachataM yuvam

Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion.

וַיָּבֹ֣אוּ אוֹפִ֔ירָה וַיִּקְח֤וּ מִשָּׁם֙ זָהָ֔ב אַרְבַּע־ מֵא֥וֹת וְעֶשְׂרִ֖ים כִּכָּ֑ר וַיָּבִ֖אוּ אֶל־ הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה׃

paadaav iva praharann anyam-anyaM kRNoti puurvam aparaM shaciibhiH

αὐτίκʼ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

וַיֶּֽחָלְקֵ֥ם דָּוִ֖יד מַחְלְק֑וֹת לִבְנֵ֣י לֵוִ֔י לְגֵרְשׁ֖וֹן קְהָ֥ת וּמְרָרִֽי׃

samiiciinaasa RbhavaH sam asvaran rudraa gRNanta puurvyam

And last of all he was seen of me also, as of one born out of due time.

הָיִ֧יתִי בַיּ֛וֹם אֲכָלַ֥נִי חֹ֖רֶב וְקֶ֣רַח בַּלָּ֑יְלָה וַתִּדַּ֥ד שְׁנָתִ֖י מֵֽעֵינָֽי׃

na duuDhye\ anu dadaasi vaamam bRhaspate cayasa it piyaarum

Μῄοσιν αὖ Μέσθλης τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην

ὣς τότʼ ἔπειτʼ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν

ἔνθʼ αὖτʼ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ