هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَلَدَيْنَا كِتَابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ

uruM no lokam anu neSi vidvaan sva\rvaj jyotir abhayaM svasti

yuuyaM hi SThaa rathyo\ nas tanuunaaM yuuyaM dakSasya vacaso babhuuva

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν.

וְאֶ֨תְּנֵ֔הוּ בְּיַ֖ד אֵ֣יל גּוֹיִ֑ם עָשׂ֤וֹ יַֽעֲשֶׂה֙ ל֔וֹ כְּרִשְׁע֖וֹ גֵּרַשְׁתִּֽהוּ׃

וּמֵחֶשְׁבּ֛וֹן עַד־ רָמַ֥ת הַמִּצְפֶּ֖ה וּבְטֹנִ֑ים וּמִֽמַּחֲנַ֖יִם עַד־ גְּב֥וּל לִדְבִֽר׃

ἐν δʼ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν

maa no araatir iishata devasya martyasya ca

Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο·

And they sat down in ranks, by hundreds, and by fifties.

כֵּ֗ן אָ֭רְחוֹת כָּל־ שֹׁ֣כְחֵי אֵ֑ל וְתִקְוַ֖ת חָנֵ֣ף תֹּאבֵֽד׃

avadyam iva manyamaanaa guhaakar indram maataa viirye\Naa nyR\STam

μητρὸς ἑῆς· ἣ δʼ ἀγκὰς ἐλάζετο θυγατέρα ἥν,

ἀλλʼ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει

kratvaa sadhastham aasadat

aad iim ashvaM na hetaaro .ashuushubhann amRtaaya

וַאֲנִ֣י יִסַּ֔רְתִּי חִזַּ֖קְתִּי זְרֽוֹעֹתָ֑ם וְאֵלַ֖י יְחַשְּׁבוּ־ רָֽע׃

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετʼ ἐρωὴν

shaciibhir naH shaciivasuu divaa naktaM dashasyatam