بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ وَأَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيرًا

وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْسًا لَهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ

ἀλλά με τεθνηῶτα χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτοι

ἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματʼ ἔναιον

And Moses said, Let no man leave of it till the morning.

aalaaktaa yaa rurushiirSNy atho yasyaa ayo mukham

וַיִּתֵּ֤ן לָבָן֙ לְרָחֵ֣ל בִּתּ֔וֹ אֶת־ בִּלְהָ֖ה שִׁפְחָת֑וֹ לָ֖הּ לְשִׁפְחָֽה׃

aa shaMtama shaMtamaabhir abhiSTibhir aa svaape svaapibhiH

imaM stomaM rodasii pra braviimy RduudaraaH shRNavann agnijihvaaH

And the LORD’s anger was kindled the same time, and he sware, saying,

dve yad iim bibhRto maatur anye iheha jaate yamyaaaa\ sabandhuu

adhaa hy a\gne krator bhadrasya dakSasya saadhoH

תֶּן־ חֵ֥לֶק לְשִׁבְעָ֖ה וְגַ֣ם לִשְׁמוֹנָ֑ה כִּ֚י לֹ֣א תֵדַ֔ע מַה־ יִּהְיֶ֥ה רָעָ֖ה עַל־ הָאָֽרֶץ׃

וּמָשַׁ֗ל בְּמִכְמַנֵּי֙ הַזָּהָ֣ב וְהַכֶּ֔סֶף וּבְכֹ֖ל חֲמֻד֣וֹת מִצְרָ֑יִם וְלֻבִ֥ים וְכֻשִׁ֖ים בְּמִצְעָדָֽיו׃

citro vo .astu yaamash citra uutii sudaanavaH

הֲתִשְׁכַּ֤ח בְּתוּלָה֙ עֶדְיָ֔הּ כַּלָּ֖ה קִשֻּׁרֶ֑יהָ וְעַמִּ֣י שְׁכֵח֔וּנִי יָמִ֖ים אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃

נֹצֵ֣ר פִּ֭יו שֹׁמֵ֣ר נַפְשׁ֑וֹ פֹּשֵׂ֥ק שְׂ֝פָתָ֗יו מְחִתָּה־ לֽוֹ׃

ἐρράδατʼ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν.