وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ

وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

apo yad agna ushadhag vaneSu hotur mandrasya panayanta devaaH

גַּם־ הֵ֗ם אִתּ֛וֹ יָרְד֥וּ שְׁא֖וֹלָה אֶל־ חַלְלֵי־ חָ֑רֶב וּזְרֹע֛וֹ יָשְׁב֥וּ בְצִלּ֖וֹ בְּת֥וֹךְ גּוֹיִֽם׃

vaatevaajuryaa nadye\va riitir akSii iva cakSuSaa yaatam arvaak

aayur vasaana upa vetu sheSaH saM gachataaM tanvaaaa\ jaatavedaH

וַיַּעֲלֶ֥ה עָמְרִ֛י וְכָל־ יִשְׂרָאֵ֥ל עִמּ֖וֹ מִֽגִּבְּת֑וֹן וַיָּצֻ֖רוּ עַל־ תִּרְצָֽה׃

rakSasvinaH sadam id yaatumaavato vishvaM sam atriNaM daha

וְלֹא־ יִהְי֨וּ ע֥וֹד בַּז֙ לַגּוֹיִ֔ם וְחַיַּ֥ת הָאָ֖רֶץ לֹ֣א תֹאכְלֵ֑ם וְיָשְׁב֥וּ לָבֶ֖טַח וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃

ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

וַיִּשְׁכַּ֥ב אָסָ֖א עִם־ אֲבֹתָ֑יו וַיָּ֕מָת בִּשְׁנַ֛ת אַרְבָּעִ֥ים וְאַחַ֖ת לְמָלְכֽוֹ׃

adhaa cin nu yad didhiSaamahe vaam abhi priyaM rekNaH patyamaanaaH

indra pra NaH puraeteva pashya pra no naya prataraM vasyo acha

ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε

pra vo mahe mandamaanaayaandhaso .arcaa vishvaanaraaya vishvaabhuve

ἦ τʼ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος·

hotaa paavakaH pradivaH sumedhaa devo devaan yajatv agnir arhan

תַּ֭חְתָּיו חַדּ֣וּדֵי חָ֑רֶשׂ יִרְפַּ֖ד חָר֣וּץ עֲלֵי־ טִֽיט׃