فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

וַיָּבֹ֜אוּ כָּל־ שִׁבְטֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל־ דָּוִ֖ד חֶבְר֑וֹנָה וַיֹּאמְר֣וּ לֵאמֹ֔ר הִנְנ֛וּ עַצְמְךָ֥ וּֽבְשָׂרְךָ֖ אֲנָֽחְנוּ׃

Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

מַחְשְׁב֣וֹת חָ֭רוּץ אַךְ־ לְמוֹתָ֑ר וְכָל־ אָ֝֗ץ אַךְ־ לְמַחְסֽוֹר׃

purukutsaanii hi vaam adaashad dhavyebhir indraavaruNaa namobhiH

גָּ֘רֵ֤י בֵיתִ֣י וְ֭אַמְהֹתַי לְזָ֣ר תַּחְשְׁבֻ֑נִי נָ֝כְרִ֗י הָיִ֥יתִי בְעֵינֵיהֶֽם׃

duuta iiyase pradiva uraaNo viduSTaro diva aarodhanaani

tvaM na indra vaajayus tvaM gavyuH shatakrato

evaagniM sahasya\M vasiSTho raayaskaamo vishvapsnyasya staut

For we cannot but speak the things which we have seen and heard.

aadityaH parvatebhyo vishvadRSTo adRSTahaa

vidmaa hi rudriyaaNaaM shuSmam ugram marutaaM shimiivataam

bhareSujaaM sukSitiM sushravasaM jayantaM tvaam anu madema soma

sapta disho naanaasuuryaaH sapta hotaara RtvijaH

אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ שִׁבְתִּ֣י וְקוּמִ֑י בַּ֥נְתָּה לְ֝רֵעִ֗י מֵרָחֽוֹק׃

And he went down, and talked with the woman; and she pleased Samson well.

supeshasam maava sRjanty astaM gavaaM sahasrai rushamaaso agne