لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ

בְּנֵ֨י קִרְיַ֤ת עָרִים֙ כְּפִירָ֣ה וּבְאֵר֔וֹת שְׁבַ֥ע מֵא֖וֹת וְאַרְבָּעִ֥ים וּשְׁלֹשָֽׁה׃

shaM no apaaM napaat perur astu shaM naH pRshnir bhavatu devagopaa

apsu dhuutasya harivaH pibeha nRbhiH sutasya jaTharam pRNasva

וְהַמְשֹׁ֣רְרִ֔ים הֵימָ֥ן אָסָ֖ף וְאֵיתָ֑ן בִּמְצִלְתַּ֥יִם נְחֹ֖שֶׁת לְהַשְׁמִֽיעַ׃

tvaam aapaH parisrutaH pari yanti svasetavo nabhantaam anyake same

οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι

וַיֹּ֗אמֶר מָֽה־ אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ עָמ֔וֹס וָאֹמַ֖ר כְּל֣וּב קָ֑יִץ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י בָּ֤א הַקֵּץ֙ אֶל־ עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא־ אוֹסִ֥יף ע֖וֹד עֲב֥וֹר לֽוֹ׃

anu nu sthaaty avRkaabhir uutibhii ratham mahe sanaye vaajasaataye