لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى

وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ

وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيرًا

somasya dhaaraa pavate nRcakSasa Rtena devaan havate divas pari

paraa Nudasva maghavann amitraan suvedaa no vasuu kRdhi

varaa ived raivataaso hiraNyair abhi svadhaabhis tanva\H pipishre

The harvest is past, the summer is ended, and we are not saved.

כִּֽי־ עָ֤לָה מָ֙וֶת֙ בְּחַלּוֹנֵ֔ינוּ בָּ֖א בְּאַרְמְנוֹתֵ֑ינוּ לְהַכְרִ֤ית עוֹלָל֙ מִח֔וּץ בַּחוּרִ֖ים מֵרְחֹבֽוֹת׃

Am I therefore become your enemy, because I tell you the truth?

Thou hast laid me in the lowest pit, in darkness, in the deeps.

וַיָּבֹ֥א אֶל־ הָגָ֖ר וַתַּ֑הַר וַתֵּ֙רֶא֙ כִּ֣י הָרָ֔תָה וַתֵּקַ֥ל גְּבִרְתָּ֖הּ בְּעֵינֶֽיהָ׃

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ הַמֶּ֔לֶךְ אֲשֶׁר־ יִיטַ֥ב בְּעֵינֵיכֶ֖ם אֶעֱשֶׂ֑ה וַיַּעֲמֹ֤ד הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶל־ יַ֣ד הַשַּׁ֔עַר וְכָל־ הָעָם֙ יָֽצְא֔וּ לְמֵא֖וֹת וְלַאֲלָפִֽים׃

yuvaM vandanaM nirRtaM jaraNyayaa rathaM na dasraa karaNaa sam invathaH

upa stRNiitam atraye himena gharmam ashvinaa

וְהִכְרַתִּ֧י פְסִילֶ֛יךָ וּמַצֵּבוֹתֶ֖יךָ מִקִּרְבֶּ֑ךָ וְלֹֽא־ תִשְׁתַּחֲוֶ֥ה ע֖וֹד לְמַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ׃

וָאָקֻ֥ם בַּבֹּ֛קֶר לְהֵינִ֥יק אֶת־ בְּנִ֖י וְהִנֵּה־ מֵ֑ת וָאֶתְבּוֹנֵ֤ן אֵלָיו֙ בַּבֹּ֔קֶר וְהִנֵּ֛ה לֹֽא־ הָיָ֥ה בְנִ֖י אֲשֶׁ֥ר יָלָֽדְתִּי׃