وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى

أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى

كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

וְשָׁרִ֥ים כְּחֹלְלִ֑ים כָּֽל־ מַעְיָנַ֥י בָּֽךְ׃

שִׂפְתֵ֤י קָמַי֙ וְהֶגְיוֹנָ֔ם עָלַ֖י כָּל־ הַיּֽוֹם׃

οἳ μὲν χωόμενοι, οἳ δὲ μέγα κυδιόωντες·

וְנִ֘עֵ֤ר פַּרְעֹ֣ה וְחֵיל֣וֹ בְיַם־ ס֑וּף כִּ֖י לְעוֹלָ֣ם חַסְדּֽוֹ׃

ἀλλʼ οἳ μὲν δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν

פַּשְׁח֥וּר אֲמַרְיָ֖ה מַלְכִּיָּֽה׃