τῇσι θύρας ὤϊξε Θεανὼ καλλιπάρῃος

Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν,

ῥεῖα δʼ ἐπαΐξασκε πολὺν καθʼ ὅμιλον ὀπάζων.

ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

κεῖσε δʼ ἐγὼν οὐκ εἶμι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη·

πιμπλάνεται μένεος, σὲ δʼ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

ἦ ῥα, καὶ ὀξὺν ἄκοντα βαρείης χειρὸς ἀφῆκε,

οἰσέμεναι· ὃ δʼ ἄρʼ οὐκ ἀπίθησʼ Ἀγαμέμνονι δίῳ.

ἤθελʼ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

ἵστατʼ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα,

λήθω μαρνάμενος, σὲ δὲ ἴδμεναι αὐτὸν ὀΐω.

βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος

αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων

ἦ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο.

νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα,

οἳ γάρ οἱ εἴσαντο διακριδὸν εἶναι ἄριστοι

αἶψα δὲ Τυδεΐδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

αἴγλη παμφανόωσα διʼ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς

κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα

Φηγεὺς Ἰδαῖός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ,