οὔατʼ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δʼ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς

τὸν τώ γʼ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι

ὅς ῥα τότʼ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν.

νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δʼ ἀποθέσθαι ἐνιπήν.

κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.

πληθὺν δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,

κεκλόμενοι καθʼ ὅμιλον ἐπʼ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·

ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

χῶρον ἀνʼ ὑλήενθʼ, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,

ἐρρέτω· ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε

ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος,

τεύχεα δʼ οὐκ ἀπέδυσε· περίστησαν γὰρ ἑταῖροι

ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.

ῥινοῦ ποιητήν· πολέσιν δʼ ἔντοσθεν ἱμᾶσιν

ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν

εὗδʼ, ὑπὸ δʼ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο,

πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν

τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη

δείσαντας· τόσον ἔβραχʼ Ἄρης ἆτος πολέμοιο.

χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ.