τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·

φοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐδὲ μάχοντο.

οὐδέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐδʼ ἑτάροισι

πρῶτος δʼ ἐξερέεινε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.

σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθʼ ἑταίρων,

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

αὐτοῦ ἐπʼ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι

ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος· ἐν δέ τε θυμὸς

ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

οἰσόμενος· τὸν δὲ προσέφη σθένος Ἰδομενῆος·

ἀλλʼ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥʼ ἐφύλασσεν

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ

οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δʼ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις

ἀμφότερον κόσμός θʼ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος·

ὁππότε μιν κάματός τε καὶ ἱδρὼς γούναθʼ ἵκοιτο.

υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα

καί μʼ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε

πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους,

αὐτὰρ ἐπεί κʼ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ,

ἕρκος ἔμεν πολέμοιο· κακοὺς δʼ ἐς μέσσον ἔλασσεν,