מִצִיּ֥וֹן מִכְלַל־ יֹ֗פִי אֱלֹהִ֥ים הוֹפִֽיעַ׃

תַּחֲנוּנִ֥ים יְדַבֶּר־ רָ֑שׁ וְ֝עָשִׁ֗יר יַעֲנֶ֥ה עַזּֽוֹת׃

οὐδʼ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατʼ ἄποινα,

omaanam aapo maanuSiir amRktaM dhaata tokaaya tanayaaya shaM yoH

abhy a\rSaanapacyuto rayiM samatsu saasahiH

εὐρὺ γὰρ ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχει σάκος· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς

أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

juSTvii dakSasya sominaH sakhaayaM kRNute yujam

yadaa vRtraaNi ja ~Nghanad athainam me punar dadat

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην,

ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.

δείσετʼ ἔπειθʼ, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ

Ἥφαιστε πρόμολʼ ὧδε· Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει.

Τρώων καὶ Λυκίων ἐγκέκλιται, οὕνεκʼ ἄριστοι

ἦ ἤδη φθίσονται ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

πληγεῖσʼ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ,

yad ado pito ajagan vivasva parvataanaam

yaj~nam pRchaamy avamaM sa tad duuto vi vocati

achaa vadaa tanaa giraa jaraayai brahmaNas patim

ὅττί οἱ ὦκʼ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

βῆ δὲ μετὰ Ξάνθόν τε Θόωνά τε Φαίνοπος υἷε

τῶν οἱ ἔπειτʼ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον

ᾧ ῥά τε νήπιʼ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ

εὗρεν δʼ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων