לְמִ֥י תְדַמְי֖וּנִי וְתַשְׁו֑וּ וְתַמְשִׁל֖וּנִי וְנִדְמֶֽה׃

הַלּוֹחֵ֥שׁ פִּלְחָ֖א שׁוֹבֵֽק׃

וַֽיְהִי֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה מֶ֖לֶךְ עַל־ כָּל־ יִשְׂרָאֵֽל׃

arcanti toke tanaye pariSTiSu medhasaataa vaajinam ahraye dhane

Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα,

οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δʼ αἴγειον κνῆ τυρὸν

These things I command you, that ye love one another.

evaa deva devataate pavasva mahe soma psarase devapaanaH

ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος,

asmaasu tan maruto yac ca duSTaraM didhRtaa yac ca duSTaram

And the LORD spake unto Moses that selfsame day, saying,

aa na indo shatagvinaM rayiM gomantam ashvinam

τοῖσι δʼ ἅμʼ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν ἰσόθεος φὼς

ὑψόσʼ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππους

ὀτρύνεις; οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι

napaato durgahasya me sahasreNa suraadhasaH

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,

pra somaaso adhanviSuH pavamaanaasa indavaH

pari suvaano giriSThaaH pavitre somo akSaaH

δαιόμενον· τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

μέλποντες ἑκάεργον· ὃ δὲ φρένα τέρπετʼ ἀκούων.

ni duroNe amRto martyaanaaM raajaa sasaada vidathaani saadhan