pra yo vaam mitraavaruNaajiro duuto adravat

قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ

هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ

ἔννυχος, οὐδʼ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν

tvotaasas tvaa yujaapsu suurye mahad dhanam

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,

yaa parvateSv oSadhiiSv apsu yaa maanuSeSv asi tasya raajaa

dakSasya vaadite janmani vrate raajaanaa mitraavaruNaa vivaasasi

sa tvaM no adya sumanaa utaaparaM yakSi devaan suviiryaa

And Zebadiah, and Arad, and Ader,

Ἕκτορ πῇ δή τοι μένος οἴχεται ὃ πρὶν ἔχεσκες;

tyam u vaH satraasaahaM vishvaasu giirSv aayatam

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊʼ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής,

ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη

ἧκε δʼ ἐρεισάμενος, οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός,

ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ· γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς,

ᾗ κεφαλῇ φορέειν, σχεδόθεν δέ οἱ ἦεν ὄλεθρος.

ἀλλʼ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δʼ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

yac cyaavayatha vithureva saMhitaM vy adriNaa patatha tveSam arNavam

ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·

And I will give him the morning star.

priyaM cetiSTham aratiM svadhvaraM vishvasya duutam amRtam

ὡς εὕδει, σοὶ δʼ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.

sam iiM rebhaaso asvarann indraM somasya piitaye