Ἕκτορα δʼ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,

ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ

ayaM sa jaj~ne dhruva aa niSatto .amartyas tanvaaaa\ vardhamaanaH

ayaM vaajam bharati yaM sanoty asya priyaasaH sakhye syaama

χάζεο διογενὲς Πατρόκλεες· οὔ νύ τοι αἶσα

na dyaava indra tavasas ta ojo naahaa na maasaaH sharado varanta

ἐφθίαθʼ, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδʼ ἐγένοντο

εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός,

Καὶ εἶπεν Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον,

πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρὶ

أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ

πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

dyumnii vaaM stomo ashvinaa krivir na seka aa gatam

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ

ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων

Ἰλίου εὕρωμεν· σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

φθήῃ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι;

οἳ δʼ ἤτοι εἷος μὲν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

aadaaya shyeno abharat somaM sahasraM savaaM+ ayutaM ca saakam

οὐ γὰρ ἔχον κόρυθας χαλκήρεας ἱπποδασείας,

ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Them that sin rebuke before all, that others also may fear.

οὗτος δʼ Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·

vi shrayantaam RtaavRdho dvaaro deviir asashcataH