וְאֶשְׁמְרָ֖ה תוֹרָתְךָ֥ תָמִ֗יד לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃

ἑλκήσουσʼ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.

aasmin pisha ~Ngam indavo dadhaataa venam aadishe

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο

agne kavir vedhaa asi hotaa paavaka yakSyaH

ὣς ἔον, εἴ ποτʼ ἔον γε, μετʼ ἀνδράσιν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

ὄφρʼ εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα.

The sting of death is sin; and the strength of sin is the law.

dve viruupe carataH svarthe anyaanyaa vatsam upa dhaapayete

μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

evaa vaam ahva uutaye yathaahuvanta medhiraaH

yatraa naH puurve pitaraH pareyur enaa jaj~naanaaH pathyaaaa\ anu svaaH

hotaaraM vishvavedasaM saM hi tvaa visha indhate

ἠδʼ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

kad u stuvanta Rtayanta devata RSiH ko vipra ohate

aa tuu na indra kaushika mandasaanaH sutam piba

svaH svaaya dhaayase kRNutaam Rtvig Rtvijam

قَالَتْ إِحْدَاهُمَا يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ

anavas te ratham ashvaaya takSan tvaSTaa vajram puruhuuta dyumantam

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,

μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

agniM kRte svadhvare puurur iiLiitaavase

قُلْ إِنَّمَا يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ

ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.