עִ֭טַּרְתָּ שְׁנַ֣ת טוֹבָתֶ֑ךָ וּ֝מַעְגָּלֶ֗יךָ יִרְעֲפ֥וּן דָּֽשֶׁן׃

זָמְמָ֣ה שָׂ֭דֶה וַתִּקָּחֵ֑הוּ מִפְּרִ֥י כַ֝פֶּ֗יהָ נטע נָ֣טְעָה כָּֽרֶם׃

שְׁמַע־ יְהוָ֥ה וְחָנֵּ֑נִי יְ֝הוָה הֱ‍ֽיֵה־ עֹזֵ֥ר לִֽי׃

ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο,

καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.

στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες

αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν·

κείνου πορσανέουσα λέχος· Τρῳαὶ δέ μʼ ὀπίσσω

σοὶ ναίουσʼ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,

γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι,

tvam iishiSe vasupate vasuunaaM tvam mitraaNaam mitrapate dheSThaH

Ain, Remmon, and Ether, and Ashan; four cities and their villages:

pra ta indra puurvyaaNi pra nuunaM viiryaaaa\ vocam prathamaa kRtaani

And Bethzur, and Shoco, and Adullam,

وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ

ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο,

pra ghaa nv a\sya mahato mahaani satyaa satyasya karaNaani vocam

οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,

ζεύγνυσαν, αἶψα δʼ ἔπειτα πρὸ ἄστεος ἠγερέθοντο.

And all the city was gathered together at the door.

δώσουσʼ αἴ κʼ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν

nahi tvaa puuSann atimanya aaghRNe na te sakhyam apahnuve

astaavi manma puurvyam brahmendraaya vocata

Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων