תֶּ֤רֶב ׀ גְּֽדֻלָּתִ֗י וְתִסֹּ֥ב תְּֽנַחֲמֵֽנִי׃

γῆρας· καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται

δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

ashvaavatiiM somaavatiim uurjayantiim udojasaM \.\

καὶ βάλʼ ἐπαΐσσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον

abhi prayaaMsi vaahasaa daashvaaM+ ashnoti martyaH

τὸν δʼ Ἑλένη μύθοισι προσηύδα μειλιχίοισι·

aadhreNa cit tad v ekaM cakaara siMhya\M cit petvenaa jaghaana

مَا آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ

yuvaaM hi yantiindavo nimnam aapo na sadhrya\k

aa tvaa harayo vRSaNo yujaanaa vRSarathaaso vRSarashmayo .atyaaH

γηθοσύνῃ δὲ θάλασσα διίστατο· τοὶ δὲ πέτοντο

ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι,

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων

οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι

κάππεσʼ ἀφʼ ὑψηλοῦ πύργου, λίπε δʼ ὀστέα θυμός.

σμερδαλέον δʼ ἐβόησεν ἐποτρύνων Ὀδυσῆα·

The isles saw it, and feared; the ends of the earth were afraid, drew near, and came.

ἐσσυμένως· οἳ δʼ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο

tritaH kuupe .avahito devaan havata uutaye

adhokSaNo dasha mahyaM rushanto naLaa iva saraso nir atiSThan

τῷ δʼ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,

And when they were escaped, then they knew that the island was called Melita.

ashvinaa hariNaav iva gauraav ivaanu yavasam