רַ֭בַּת שָֽׁכְנָה־ לָּ֣הּ נַפְשִׁ֑י עִ֝֗ם שׂוֹנֵ֥א שָׁלֽוֹם׃

ὣς φάτο, τὸν δʼ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα

prati ketavaH prathamaa adRshrann uurdhvaa asyaa a~njayo vi shrayante

χώρησεν δʼ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος· οὐδʼ ὅ γε πάμπαν

Do not err, my beloved brethren.

ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους,

evaanena haviSaa yakSi devaan manuSvad yaj~nam pra tiremam adya

mama tvaa suura udite mama madhyaMdine divaH

jaananti vRSNo aruSasya shevam uta bradhnasya shaasane raNanti

Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος· ἄγχι δʼ ἄρʼ αὐτοῦ

vaamaM dhattha manave vishvavedaso juhvaanaaya pracetase

pra sasaahiSe puruhuuta shatruu~n jyeSThas te shuSma iha raatir astu

ayaM kavir akaviSu pracetaa marteSv agnir amRto ni dhaayi

τὼ γὰρ νεικείεσκε· τότʼ αὖτʼ Ἀγαμέμνονι δίῳ

οἳ δʼ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν

tvaM no agne a~Ngira stuta stavaana aa bhara

sa maa no atra juhuraH sahasvaH sadaa tve sumanasaH syaama

jaamy a\tiitape dhanur vayodhaa aruhad vanam

أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا

ὤμῳ ἔνι στιβαρῷ ἠλήλατο, κῆδε δὲ θυμόν.

pra senaaniiH shuuro agre rathaanaaM gavyann eti harSate asya senaa

ὤθει δʼ ἐν σάκεϊ πίπτων ῥόος· οὐδὲ πόδεσσιν