יוֹדֵ֣עַ יְ֭הוָה יְמֵ֣י תְמִימִ֑ם וְ֝נַחֲלָתָ֗ם לְעוֹלָ֥ם תִּהְיֶֽה׃

כְּחַסְדְּךָ֥ חַיֵּ֑נִי וְ֝אֶשְׁמְרָ֗ה עֵד֥וּת פִּֽיךָ׃

υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

yo aryo martabhojanam paraadadaati daashuSe

μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.

Edom, and Moab, and the children of Ammon,

وَآتَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ

And now, Lord, what wait I for? my hope is in thee.

ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

tena naH shaM yor uSaso vyu\STau ny a\shvinaa vahataM yaj~ne asmin

قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِلْمُجْرِمِينَ

apaam arthaM yatiinaam brahmaa bhavati saarathiH

οὔτʼ αὐτῆς Ἑκάβης οὔτε Πριάμοιο ἄνακτος

So then death worketh in us, but life in you.

ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θʼ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

δῶρα δʼ ἄγʼ ἀλλήλοισι περικλυτὰ δώομεν ἄμφω,

vidyudrathaa maruta RSTimanto divo maryaa Rtajaataa ayaasaH

haMsaa iva shreNisho yatante yad aakSiSur divyam ajmam ashvaaH

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ

yachantu candraa upamaM no arkam aa naH kaamam puupurantu stavaanaaH

Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν· ἀλλʼ ἐπίκουροι

ἠνώγει Πετεῶο διοτρεφέος φίλος υἱὸς

एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि च । कर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम्

His legs of iron, his feet part of iron and part of clay.