הַ֭שְּׂמֵחִים לַעֲשׂ֥וֹת רָ֑ע יָ֝גִ֗ילוּ בְּֽתַהְפֻּכ֥וֹת רָֽע׃

תִּכּ֤וֹן תְּפִלָּתִ֣י קְטֹ֣רֶת לְפָנֶ֑יךָ מַֽשְׂאַ֥ת כַּ֝פַּ֗י מִנְחַת־ עָֽרֶב׃

ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

aa pavamaana no bharaaryo adaashuSo gayam

οἵ τʼ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,

yo no daataa vasuunaam indraM taM huumahe vayam

And they laid their hands on him, and took him.

Ἀργείους· ὃ δʼ ἔπειτα μετηύδα ἰσόθεος φώς·

uta maataa mahiSam anv avenad amii tvaa jahati putra devaaH

ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος ⸀Χριστοῦ.

οὐκ ἂν ἔγωγέ σʼ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην

οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,

shociSkeshaM vRSaNaM yam imaa vishaH praavantu juutaye vishaH

ima indra bharatasya putraa apapitvaM cikitur na prapitvam

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο

sa naH sharma trivaruuthaM vi yaMsat paataM no dyaavaapRthivii upasthe

And Baalath, and Tadmor in the wilderness, in the land,

μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.

yam mitraM na prashastibhir martaaso dadhire puraH

Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι; αἳ δέ τʼ ἄνευθεν

λείψει, ὃ δʼ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον,

قَالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِهَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

sasantu tyaa araatayo bodhantu shuura raatayaH

τάμνον ἐπειγόμενοι· ταὶ δὲ μεγάλα κτυπέουσαι