אֱ֭נוֹשׁ כֶּחָצִ֣יר יָמָ֑יו כְּצִ֥יץ הַ֝שָּׂדֶ֗ה כֵּ֣ן יָצִֽיץ׃

עַֽל־ עֲרָבִ֥ים בְּתוֹכָ֑הּ תָּ֝לִ֗ינוּ כִּנֹּרוֹתֵֽינוּ׃

וַיִּשְׁלַ֣ח שְׁלֹמֹ֔ה אֶל־ חִירָ֖ם לֵאמֹֽר׃

hinvaano hetRbhir yata aa vaajaM vaajy a\kramiit

saM yad vayaM yavasaado janaanaam ahaM yavaada urvajre antaH

βὰν δʼ ἰέναι καθʼ ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

nadasya maa rudhataH kaama aagann ita aajaato amutaH kutash cit

pra yaa mahimnaa mahinaasu cekite dyumnebhir anyaa apasaam apastamaa

ὅν ῥά τε ποιμὴν ἀγρῷ ἐπʼ εἰροπόκοις ὀΐεσσι

Doth a fountain send forth at the same place sweet water and bitter?

ἧστο Διὸς βουλῇσιν ἐελμένος, ἔνθά περ ἄλλοι

uttaanahasto yuvayur vavandaa vaaM nakSanto adraya aa~njan

taM giirbhir vaacamii~Nkhayam punaanaM vaasayaamasi

وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطًا إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ

ushantas tvaa ni dhiimahy ushantaH sam idhiimahi

vivakti vahniH svapasyate makhas taviSyate asuro vepate matii

apashyam atra manasaa jaganvaan vrate gandharvaaM+ api vaayukeshaan

vipram padam a ~Ngiraso dadhaanaa yaj~nasya dhaama prathamam mananta

samau cid dhastau na samaM viviSTaH sammaataraa cin na samaM duhaate

ὡς δʼ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι

αὔτως· οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐδὲ παλαίσεις,

وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

kasyemaaM deviim amRteSu preSThaaM hRdi shreSaama suSTutiM suhavyaam

ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ