עָשִׂ֣יתִי לִ֔י גַּנּ֖וֹת וּפַרְדֵּסִ֑ים וְנָטַ֥עְתִּי בָהֶ֖ם עֵ֥ץ כָּל־ פֶּֽרִי׃

הַפְלֵ֣ה חֲ֭סָדֶיךָ מוֹשִׁ֣יעַ חוֹסִ֑ים מִ֝מִּתְקוֹמְמִ֗ים בִּֽימִינֶֽךָ׃

שָׁ֣ם רְ֭שָׁעִים חָ֣דְלוּ רֹ֑גֶז וְשָׁ֥ם יָ֝נ֗וּחוּ יְגִ֣יעֵי כֹֽחַ׃

σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δʼ ἔγχεα καὶ μένεʼ ἀνδρῶν

yaM krandasii avasaa tastabhaane abhy aikSetaam manasaa rejamaane

δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης·

maatre nu te sumite indra puurvii dyaur majmanaa pRthivii kaavyena

uta smainaM vastramathiM na taayum anu kroshanti kSitayo bhareSu

وَمَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ

sa hi kSapaavaaM+ agnii rayiiNaaM daashad yo asmaa araM suuktaiH

ὅς τʼ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπʼ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ

τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

φεύγω, τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται,

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος

ἡ ⸀γὰρ ψυχὴ πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος.

vishvasya hi praaNanaM jiivanaM tve vi yad uchasi suunari

κειμένῳ, οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐδέ μιν εὐλαὶ

pra yaa bhuumim pravatvati mahnaa jinoSi mahini

prati ghoraaNaam etaanaam ayaasaam marutaaM shRNva aayataam upabdiH

وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا

I will not leave you comfortless: I will come to you.

ἵνα μὴ ᾖ ⸀σχίσμα ἐν τῷ σώματι, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ὑπὲρ ἀλλήλων μεριμνῶσι τὰ μέλη.

jyok cid atra tasthivaaMso akra~n chatruuyataam adharaa vedanaakaH

ubhau samudraav aa kSeti yash ca puurva utaaparaH