וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֺתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

לִ֖י יִזְעָ֑קוּ אֱלֹהַ֥י יְֽדַעֲנ֖וּךָ יִשְׂרָאֵֽל׃

זֶ֤ה עֶ֣שֶׂר פְּ֭עָמִים תַּכְלִימ֑וּנִי לֹֽא־ תֵ֝בֹ֗שׁוּ תַּהְכְּרוּ־ לִֽי׃

אֲ֭זַי עָבַ֣ר עַל־ נַפְשֵׁ֑נוּ הַ֝מַּ֗יִם הַזֵּֽידוֹנִֽים׃

זְ֭מִרוֹת הָֽיוּ־ לִ֥י חֻקֶּ֗יךָ בְּבֵ֣ית מְגוּרָֽי׃

וַיִּֽהְיוּ֙ כָּל־ יְמֵי־ שֵׁ֔ת שְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה וּתְשַׁ֥ע מֵא֖וֹת שָׁנָ֑ה וַיָּמֹֽת׃

נְקַדְּמָ֣ה פָנָ֣יו בְּתוֹדָ֑ה בִּ֝זְמִר֗וֹת נָרִ֥יעַֽ לֽוֹ׃

vasviir uu Su vaam bhujaH pR~ncanti su vaam pRcaH

yena gachathaH sukRto duroNaM tena naraa vartir asmabhyaM yaatam

τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων,

قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا

purutraa hi sadR ~N~N asi visho vishvaa anu prabhuH

οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο

maa haasmahi prajayaa maa tanuubhir maa radhaama dviSate soma raajan

بَلَى إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا

كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया । मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते

yaM tvaa gopavano giraa caniSThad agne a~NgiraH

yaj~nebhir yaj~navaahasaM somebhiH somapaatamam

maadhyaMdinasya savanasya dhaanaaH puroLaasham indra kRSveha caarum

Now when Jesus was in Bethany, in the house of Simon the leper,

jihvaabhir aha nannamad arciSaa ja~njaNaabhavan

And Rabbith, and Kishion, and Abez,

yo vishvataH pratya ~N~N asi darshato raNvaH saMdRSTau pitumaaM+ iva kSayaH