מֶה־ עָזַ֥רְתָּ לְלֹא־ כֹ֑חַ ה֝וֹשַׁ֗עְתָּ זְר֣וֹעַ לֹא־ עֹֽז׃

פִּֽי־ צַ֭דִּיק יֶהְגֶּ֣ה חָכְמָ֑ה וּ֝לְשׁוֹנ֗וֹ תְּדַבֵּ֥ר מִשְׁפָּֽט׃

זַ֭רְעוֹ לְעוֹלָ֣ם יִהְיֶ֑ה וְכִסְא֖וֹ כַשֶּׁ֣מֶשׁ נֶגְדִּֽי׃

יִשְׁלַ֣ח דְּ֭בָרוֹ וְיִרְפָּאֵ֑ם וִֽ֝ימַלֵּ֗ט מִשְּׁחִיתוֹתָֽם׃

עַד־ מָ֣ה יְ֭הוָה תִּסָּתֵ֣ר לָנֶ֑צַח תִּבְעַ֖ר כְּמוֹ־ אֵ֣שׁ חֲמָתֶֽךָ׃

kva\ syaa vo marutaH svadhaasiid yan maam ekaM samadhattaahihatye

And there arose certain, and bare false witness against him, saying,

punaana indav aa bhara soma dvibarhasaM rayiM \.\

attaa haviiMSi prayataani barhiSy athaa rayiM sarvaviiraM dadhaatana

suurash cid ashvaan yuyujaana iiyate vishvaaM+ anu svadhayaa cetathas pathaH

sa devaH kavineSito\ .abhi droNaani dhaavati

And these were the princes which he had; Azariah the son of Zadok the priest,

καὶ ἤρξαντο ἀσπάζεσθαι αὐτόν· Χαῖρε, ⸀βασιλεῦ τῶν Ἰουδαίων·

Τί οὖν τὸ περισσὸν τοῦ Ἰουδαίου, ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς;

iiyuSiiNaam upamaa shashvatiinaaM vibhaatiinaam prathamoSaa vy a\shvait

imaa u tvaa paspRdhaanaaso atra mandraa giro devayantiir upa sthuH

shraddhaaM vadan soma raajan dhaatraa soma pariSkRta indraayendo pari srava

uta sya na indro vishvacarSaNir divaH shardhena maarutena sukratuH

adabdhaa sindhur apasaam apastamaashvaa na citraa vapuSiiva darshataa

ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.

aa carSaNipraa vRSabho janaanaaM raajaa kRSTiinaam puruhuuta indraH

jyotir vRNiita tamaso vijaanann aare syaama duritaad abhiike

sa aa no yoniM sadatu preSTho bRhaspatir vishvavaaro yo asti

ἀλλʼ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε,