הַלְעוֹלָ֥ם תֶּֽאֱנַף־ בָּ֑נוּ תִּמְשֹׁ֥ךְ אַ֝פְּךָ֗ לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃

נַ֣הַם כַּ֭כְּפִיר אֵ֣ימַת מֶ֑לֶךְ מִ֝תְעַבְּר֗וֹ חוֹטֵ֥א נַפְשֽׁוֹ׃

אַפּ֤וֹ טָרַ֨ף ׀ וַֽיִּשְׂטְמֵ֗נִי חָרַ֣ק עָלַ֣י בְּשִׁנָּ֑יו צָרִ֓י ׀ יִלְט֖וֹשׁ עֵינָ֣יו לִֽי׃

שְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה עָבְד֖וּ אֶת־ כְּדָרְלָעֹ֑מֶר וּשְׁלֹשׁ־ עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֖ה מָרָֽדוּ׃

na tad devo na martyas tuturyaad yaani pravRddho vRSabhash cakaara

shiirSNaH kSiiraM duhrate gaavo asya vavriM vasaanaa udakam padaapuH

vaajayantaH sv avase huvema yuuyam paata svastibhiH sadaa naH

sa tvaM dakSasyaavRko vRdho bhuur aryaH parasyaantarasya taruSaH

bhadram idaM rushamaa agne akran gavaaM catvaari dadataH sahasraa

ahaani gRdhraaH pary aa va aagur imaaM dhiyaM vaarkaaryaaM ca deviim

agniM hotaaram pra vRNe miyedhe gRtsaM kaviM vishvavidam amuuram

ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.

ajohaviin naasatyaa karaa vaam mahe yaaman purubhujaa puraMdhiH

महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा । मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः

vayaM shaviSTha vaaryaM divi shravo dadhiimahi divi stomam manaamahe

vaajayantaH sv avase huvema yuuyam paata svastibhiH sadaa naH

إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ

shuuraa ived yuyudhayo na jagmayaH shravasyavo na pRtanaasu yetire

tvaM vikSu pradivaH siida aasu kratvaa rathiir abhavo vaaryaaNaam

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

I am the good shepherd: the good shepherd giveth his life for the sheep.