וַיַּעֲשֶׂ֥ה עָמְרִ֛י הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיָּ֕רַע מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר לְפָנָֽיו׃

מַה־ שַׁדַּ֥י כִּֽי־ נַֽעַבְדֶ֑נּוּ וּמַה־ נּ֝וֹעִ֗יל כִּ֣י נִפְגַּע־ בּֽוֹ׃

לֹֽא־ יַרְעִ֣יב יְ֭הוָה נֶ֣פֶשׁ צַדִּ֑יק וְהַוַּ֖ת רְשָׁעִ֣ים יֶהְדֹּֽף׃

אִם־ כֹּ֖פֶר יוּשַׁ֣ת עָלָ֑יו וְנָתַן֙ פִּדְיֹ֣ן נַפְשׁ֔וֹ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־ יוּשַׁ֖ת עָלָֽיו׃

וַיְכֻלּ֛וּ הַשָּׁמַ֥יִם וְהָאָ֖רֶץ וְכָל־ צְבָאָֽם׃

כִּֽי־ פִ֭תְאֹם יָק֣וּם אֵידָ֑ם וּפִ֥יד שְׁ֝נֵיהֶ֗ם מִ֣י יוֹדֵֽעַ׃

חָכָ֣ם בְּ֭עֵינָיו אִ֣ישׁ עָשִׁ֑יר וְדַ֖ל מֵבִ֣ין יַחְקְרֶֽנּוּ׃

הָיִ֣ינוּ חֶ֭רְפָּה לִשְׁכֵנֵ֑ינוּ לַ֥עַג וָ֝קֶ֗לֶס לִסְבִיבוֹתֵֽינוּ׃

Thou art my portion, O LORD: I have said that I would keep thy words.

tat tvaa yaami brahmaNaa vandamaanas tad aa shaaste yajamaano havirbhiH

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا

Thanks be unto God for his unspeakable gift.

asmabhyaM vRtraa suhanaani randhi jahi vadhar vanuSo martyasya

وَمَا آتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعًا

upaprayan dasyuhatyaaya vajrii yad dha suunuH shravase naama dadhe

Yet I will rejoice in the LORD, I will joy in the God of my salvation.

raayo vantaaro bRhataH syaamaasme astu bhaga indra prajaavaan

يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا

And he said unto him, Go in peace. So he departed from him a little way.

aasiidad vishvaa bhuvanaani samraaD vishvet taani varuNasya vrataani

bhadre kSetre nimitaa tilvile vaa sanema madhvo adhigartyasya

gandharva itthaa padam asya rakSati paati devaanaaM janimaany adbhutaH

Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love.