אַ֣ךְ צַ֭דִּיקִים יוֹד֣וּ לִשְׁמֶ֑ךָ יֵשְׁב֥וּ יְ֝שָׁרִ֗ים אֶת־ פָּנֶֽיךָ׃

פֹּ֣עַל א֭וֹצָרוֹת בִּלְשׁ֣וֹן שָׁ֑קֶר הֶ֥בֶל נִ֝דָּ֗ף מְבַקְשֵׁי־ מָֽוֶת׃

אָדָ֣ם חֲסַר־ לֵ֭ב תּוֹקֵ֣עַ כָּ֑ף עֹרֵ֥ב עֲ֝רֻבָּ֗ה לִפְנֵ֥י רֵעֵֽהוּ׃

רֵאשִׁית֙ עֲרִסֹ֣תֵכֶ֔ם חַלָּ֖ה תָּרִ֣ימוּ תְרוּמָ֑ה כִּתְרוּמַ֣ת גֹּ֔רֶן כֵּ֖ן תָּרִ֥ימוּ אֹתָֽהּ׃

הַֽ֭לְלוּהוּ בְּתֵ֣קַע שׁוֹפָ֑ר הַֽ֝לְל֗וּהוּ בְּנֵ֣בֶל וְכִנּֽוֹר׃

מֹֽאזְנֵי־ צֶ֧דֶק וְאֵֽיפַת־ צֶ֛דֶק וּבַת־ צֶ֖דֶק יְהִ֥י לָכֶֽם׃

אִמְר֥וּ לַאֲחֵיכֶ֖ם עַמִּ֑י וְלַאֲחֽוֹתֵיכֶ֖ם רֻחָֽמָה׃

וַיִּתֵּ֣ן מֹשֶׁ֔ה לַחֲצִ֖י שֵׁ֣בֶט מְנַשֶּׁ֑ה וַיְהִ֗י לַחֲצִ֛י מַטֵּ֥ה בְנֵֽי־ מְנַשֶּׁ֖ה לְמִשְׁפְּחוֹתָֽם׃

And Esau said, I have enough, my brother; keep that thou hast unto thyself.

manmaani dhiibhir uta yaj~nam Rndhan devatraa ca kRNuhy adhvaraM naH

aa vaaM vishvaabhir uutibhiH priyamedhaa ahuuSata

bhojaayaashvaM sam mRjanty aashum bhojaayaaste kanyaaaa\ shumbhamaanaa

pashvayantraaso abhi kaaram arcan vidanta jyotish cakRpanta dhiibhiH

piivoashvaaH shucadrathaa hi bhuutaayaHshipraa vaajinaH suniSkaaH

καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις.

vanaspatibhiH pRthivii sajoSaa ubhe rodasii pari paasato naH

⸂Καὶ γενομένης⸃ ὥρας ἕκτης σκότος ἐγένετο ἐφʼ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.

أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ

bRhaspatiH sam ajayad vasuuni maho vrajaan gomato deva eSaH

vishve hi Smaa manave vishvavedaso bhuvan vRdhe rishaadasaH

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ

aa vaaM vishvaabhir uutibhiH priyamedhaa ahuuSata

Notwithstanding ye have well done, that ye did communicate with my affliction.

O spare me, that I may recover strength, before I go hence, and be no more.