לַמְנַצֵּ֥חַ לְדָוִ֗ד מִזְמ֥וֹר שִֽׁיר׃

לַמְנַצֵּ֥חַ מִזְמ֗וֹר לְדָוִ֥ד שִֽׁיר׃

saakaM yakSma pra pata caaSeNa kikidiivinaa

maa devaa maghavaa riSat

Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

He that hath ears to hear, let him hear.

ἀλλʼ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες

brahmaa kRNota panya it

ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι

ἀθάνατοι· σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى

aakhuM cid eva deva soma

Πηλεΐδης δʼ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν

kRdhi tokaaya jiivase

nakiH sudaaso ratham pary aasa na riiramat

tyaM cid atrim Rtajuram artham ashvaM na yaatave

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ

evaa hy a\sya kaamyaa stoma ukthaM ca shaMsyaa

μαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·

suvidvaaMsaM carkRtyaM caraNiinaam