דֶּֽרֶךְ־ שֶׁ֭קֶר הָסֵ֣ר מִמֶּ֑נִּי וְֽתוֹרָתְךָ֥ חָנֵּֽנִי׃

وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ

σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δʼ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν.

πᾶσι μάλʼ, ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς

μηδὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας,

ὄψεαι αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ

uSo anu svadhaam ava

athaa na ubhayeSaam amRta martyaanaam

ὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ,

dhRtavrataa kSatriyaa kSatram aashatuH

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε· τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται

إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

agne puro rurojitha

pitRRNaaM ca manmabhiH

imam me stomam ashvinemam me shRNutaM havam

تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى

ni ketunaa janaanaaM cikethe puutadakSasaa