ה֣וֹן עָ֭שִׁיר קִרְיַ֣ת עֻזּ֑וֹ מְחִתַּ֖ת דַּלִּ֣ים רֵישָֽׁם׃

εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχεʼ ἐνείκας

indro no raadhasaa gamat

aa deveSu yatata aa suviirya aa shaMsa uta nRNaam

الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

yudhmaM santam anarvaaNaM somapaam anapacyutam

tvaM soma suura eSas tokasya saataa tanuunaam

ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων,

vRSaayam indra te ratha uto te vRSaNaa harii

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

mahii mitrasya saadhathas tarantii pipratii Rtam

sapatniim me paraa dhama patim me kevalaM kuru

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ

ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

yathaa vashanti devaas tathed asat tad eSaaM nakir aa minat

πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι,

tyaan nu kSatriyaaM+ ava aadityaan yaaciSaamahe

puurviir iSa iSayantaav ati kSapaH

πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρʼ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη,

ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

فَهَلْ تَرَى لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ

ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι