وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε

ἔρχεο δῖε Θοῶτα, θέων Αἴαντα κάλεσσον,

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ

νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν

αἶψʼ ἀγξηράνῃ· χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ·

δῶρα μὲν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές,

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ

ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·

λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς

αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμʼ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

tvaam agne maniiSiNaH samraajaM carSaNiinaam

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην

agne deveSu pra vocaH

κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε,

Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν.

yad iim RNvanti vedhasaH