מַשְׂכִּ֣יל צַ֭דִּיק לְבֵ֣ית רָשָׁ֑ע מְסַלֵּ֖ף רְשָׁעִ֣ים לָרָֽע׃

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι

vi mRLiikaaya te mano rathiir ashvaM na saMditam

θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο

svaadhiir devaH savitaa

τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

tat su naH sharma yachataadityaa yan mumocati

ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·

Ἀτρεΐδης δʼ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος

فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

ἀλλά μʼ ὑπήνεικαν ταχέες πόδες· ἦ τέ κε δηρὸν

εἰ δέ κʼ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος,

إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἕλʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,

Ἕκτωρ δὲ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα·

οὐδʼ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

οἷον δʼ αὖτʼ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας

εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·

yas te citrashravastamo ya indra vRtrahantamaH