וְכַבּ֥וֹן וְלַחְמָ֖ס וְכִתְלִֽישׁ׃

τεύχεα καλὰ φέρουσα παρʼ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

na dyaava indram ojasaa naantarikSaaNi vajriNam

ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα

νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι.

ὃς θνητός τʼ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴν

αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα

وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ

indram it keshinaa harii somapeyaaya vakSataH

ko vaam adya puruuNaam aa vavne martyaanaam

χερμαδίῳ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη

evaa ta indrocatham ahema shravasyaa na tmanaa vaajayantaH

νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι

إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

agniM haviSaa vardhantaH

ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

haribhyaaM yas te asmayuH

ἢ πατέρʼ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο

indra id dhi shruto vashii

adreH suunum aayum aahuH