νήπιος, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας

τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·

ehiim indra dravaa piba

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ

ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλῃσθα,

ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχεʼ ἐνείκαι.

ἀλλʼ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς,

μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

taa adravann aarSTiSeNena sRSTaa devaapinaa preSitaa mRkSiNiiSu

στὰς πρόσθεν νέκυος· τοῦ δʼ ἀντίθεος Θρασυμήδης

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ

κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

ἢ μετʼ Ἀχαιῶν νηυσὶν ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι·

καὶ τότʼ ἄρʼ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες,

قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَى

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

pari vaaje na vaajayum avyo vaareSu si~ncata

yathaa no mitro varuNo yathaa rudrash ciketati

οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρʼ ἐθέλητον·

uta ghaa sa rathiitamaH sakhyaa satpatir yujaa

ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας

πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν,

Τρωσὶν ἅμα σπέσθαι, τοὺς νῦν ἔκπαγλα φίλησε,

gauro na tRSitaH piba